Informacje i ogłoszenia

- niezwłocznie przekazali do dziekanatu stosowną informację (osobiście/telefonicznie/przez internet);
- pilnie, do czasu sporządzenia przez dziekanat zestawień zbiorczych, umieścili taką informację przy swoich pokojach;
- niezależnie od powyższego, przekazywali systematycznie studentom informacje o dniach i godzinach swoich dyżurów i konsultacji.
Jest zrozumiałe, że pilność podnoszonej sprawy, doraźnie i perspektywicznie, dodatkowo zwiększa zbliżająca się sesja zaliczeniowo-egzaminacyjna, a jej ważność dla prawidłowego przebiegu procesu dydaktycznego nie wymaga akcentowania.
Przy tej okazji przytaczam stosowne zasady, określone przez Prorektora, dr Jerzego Rusika, obowiązujące w ESHTiP w Sopocie:
1. Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę są zobowiązani do przeprowadzenia jednego dyżuru minimum 1 godzina w ciągu tygodnia dla studiów stacjonarnych oraz minimum 1 godzina dla studiów niestacjonarnych w dniach zjazdów, w których prowadzą zajęcia.
2. Nauczyciele zatrudnieni na podstawie umowy o dzieło/zlecenie zobowiązanie są do odpłatnego przeprowadzenia konsultacji w wymiarze po 1 godzinie tygodniowo na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych w dwóch ostatnich tygodniach poprzedzających rozpoczęcie sesji egzaminacyjnej, w sesji egzaminacyjnej oraz dwa tygodnie po sesji egzaminacyjnej.
3. Terminy dyżurów i konsultacji powinny znajdować się w dziekanacie oraz wywieszone na drzwiach pokoju bądź tablicy informacyjnej.
Ze swej strony dodaję, że zapisy w miesięcznych zestawieniach przeprowadzonych zajęć dydaktycznych nauczycieli akademickich zatrudnionych na podstawie umowy o dzieło/zlecenia są oświadczeniem, co oznacza, że wpisanie tam konsultacji może mieć miejsce tylko i wyłącznie, jeżeli faktycznie miały one miejsce oraz w ilości i czasie zgodnym z w/w Zasadami.
Przypominam jeszcze i przekazuję do ścisłego przestrzegania, w związku ze zbliżająca się sesją zaliczeniowo-egzaminacyjną, zasadę przystępowania do zaliczeń i egzaminów tylko tych studentów, którzy mają indeks z wpisem na dany semestr wraz z aktualną kartą egzaminacyjną. Oznacza to, że student, który nie spełnia tych warunków NIE MOŻE UZYSKAĆ POTWIERDZENIA ZALICZENIA PRZEDMIOTU W INDEKSIE, A TAKŻE NIE MOŻE ZOSTĆ PRZYJĘTY NA EGZAMIN.
Dotychczas częstą praktyką stosowaną w takich przypadkach było rejestrowanie zaliczenia i/lub wyniku egzaminu w indeksie i stosownym protokole, czego konsekwencją było ignorowanie przez znaczną liczbę studentów starań o posiadanie karty zaliczeniowo-egzaminacyjnej i dokumentowania zaliczeń kolejnych semestrów, ogromne utrudnienie w pracy dziekanatu i dziekana oraz pogarszanie się wizerunku Szkoły.
W kontekście powyższego oczywiste jest, że postępowanie takie nie może mieć już dalej miejsca.
Studenci, którzy w czasie sesji egzaminacyjnej nie będą posiadać wpisu na bieżący semestr i/lub karty zaliczeniowo-egzaminacyjnej tracą kolejne terminy bez możliwości uznania nieobecności za usprawiedliwioną.
Poniewaz zaliczanie przedmiotów i zdawanie egzaminów jest ograniczone w czasie do okresu sesji zaliczeniowo-egzaminacyjnej - terminy zwykłe i poprawkowe, a po nich "cisza zaliczeniowa" - to ci studenci, którzy ewentualnie nie bedą posiadać kart, praktycznie podlegają skreśleniu z powodów regulaminowych.
Omówione powyżej zasady są rygorystyczne, i w taki sposób powinny być stosowane, ale niesposób już dłużej zwlekać z ich wprowadzeniem, jezeli wszyscy chcemy, aby w Szkole panował ład dydaktyczny.

Dziekanat wykonał w semestrze zimowym ogromną pracę uporządkowania zaległych i zaniedbanych spraw dokumentowania zaliczeń i egzaminów, co jest dobrym punktem wyjścia dla stabilnego utrzymywania w Szkole standardów toku studiów.

Z poważaniem

Hubert Lewandowski - dziekan

---

Szanowni Państwo,

przedstawiam Państwu zarys koncepcji zmodyfikowania prac licencjackich w ESHTiP w Sopocie, prosząc o jej wzbogacenie własnymi propozycjami oraz wskazanie jej słabych stron przesyłając maila na moją skrzynkę dziekan@euro.edu.pl

Zapraszam jednocześnie na spotkanie w siedzibie Szkoły w piątek, 16. listopada, o godz.15-ej dla bezpośredniego omówienia tematu i sformułowanie zasad odnoszących się do prac licencjackich.

Punktem wyjścia przedstawianej koncepcji jest przeświadczenie o znaczących mankamentach dotychczasowej formuły prac licencjackich, któremu towarzyszy jednak przekonanie o niewątpliwych walorach pracy dyplomowej samej w sobie. Chodzi więc o to, „aby dziecko umyć, nie wylewając go z kąpielą”.

Przesłanką wyjściową jest teza, że w toku pierwszych dwóch lat studiów u studentów pojawia się określone zainteresowanie, zaciekawienie, dążenie, które chcieliby rozwinąć, zbadać, opracować w formie pracy promocyjnej w taki sposób, aby było to pożyteczne w ich indywidualnym wymiarze.

Z tezy tej wypływa konkluzja, że temat pracy powinien być formułowany samodzielnie przez studenta, przy wykorzystaniu ewentualnych sugestii kierownika pracy, który występuje tu w roli tutora (opiekun wyodrębnionej grupy studentów, swego rodzaju korepetytor).

W przypadku, gdy na pojawienie się owego zainteresowania zabrakło czasu lub chęci, zawsze w odwodzie pozostaje regulaminowy wymóg przedstawienia pracy licencjackiej, a wtedy zapewne sama sugestia może okazać się niewystarczającą… Zarówno jednak w pierwszym, jak i w drugim przypadku wymóg samodzielnego tworzenia pracy ma postać obligatoryjną, a ona sama będzie probierzem jakości wiedzy i umiejętności jej autorki/autora.

Wiodącym kryterium wartości pracy licencjackiej w nowej formule byłaby jej aplikacyjność – bezpośrednia, rzeczywista użyteczność dla samego studenta, urzędu, instytucji, firmy, organizacji, konkretnego i aktualnego programu badawczego, procesu dydaktycznego itp. Kryterium to stanowi podstawę intencji dokonania przedmiotowych zmian, jest jej centralnym punktem, „środkiem ciężkości”.

Powyższe powodowałoby, że w ESHTiP nie byłyby już pisane prace typu przeglądowego czy monograficznego, jeżeli nie spełniałyby warunku bezpośredniej zastosowalności, prace kopiujące przewodniki, opracowania tematyczne, rozliczne kopie stosownych fragmentów „ściąga.pl” itp.

Jaką wobec tego miałyby mieć postać?

Projektu konkretnego przedsięwzięcia (bardzo wskazane, aby było to związane z funduszami strukturalnymi), ekspertyzy, opinii, sondażu, biznes-planu, studium wykonalności określonego projektu (np. ścieżki rowerowej, ścianki wspinaczkowej, uruchomienie własnej działalności gospodarczej) produktu turystycznego, programu imprezy turystycznej/rekreacyjnej, projektu organizacyjnego (np. powołania lub modyfikacji form działania jakiegoś stowarzyszenia, sekcji, klubu), ale także „tradycyjnej” pracy licencjackiej, jeżeli tylko ma ona charakter empiryczny, oparta jest o samodzielnie zbierany materiał badawczy i wykonywana jest w ramach szerszego projektu naukowego.

Osobną kategorię prac nowej formuły mogłyby stanowić prezentacje multimedialne określonych części treści programowych danego przedmiotu dydaktycznego, które w miarę upływu czasu tworzyłyby wydzieloną część uczelnianej biblioteki, stanowiąc b. pożyteczny i nobilitujący wkład autorki/a w podnoszenie jakości procesu kształcenia.

Wszystkie te formy byłyby obwarowane wymogiem oryginalności (nikt, nigdy przedtem) i samodzielności; jest ich tyle, że warunek ten jest spełniany.

Praca licencjacka (oceniana jako całość przez jej kierownika – nauczyciela akademickiego posiadającego stopień naukowy – doktor, doktor hab.) składałaby się z części opisowej o objętości znacząco zredukowanej w stosunku do „tradycyjnej”, bez konieczności stosowania twardej oprawy oraz

ok. 10-minutowej jej prezentacji multimedialnej, przedstawianej i ocenianej podczas egzaminu dyplomowego.

Egzamin dyplomowy miałby 2-częściową, zrównoważoną strukturę: prezentację multimedialną oraz sprawdzian wiedzy kierunkowo-specjalnościowej, oceniany wg częściowo zobiektywizowanych kryteriów.

Taka jest wstępna koncepcja „dziekańska” nowej formuły pracy licencjackiej w ESHTiP w Sopocie; bardzo liczę na jej wzbogacenie bądź zanegowanie i ponownie zapraszam na piątkowe spotkanie.

Z wyrazami szacunku

 

Hubert Lewandowski – dziekan

---